Testimonials

Anoniem (vrouw): "Het was een moeilijke, tegelijkertijd erg mooie en waardevolle reis."


Het was een moeilijke, tegelijkertijd erg mooie en waardevolle reis. Het ging voor mijn gevoel diep naar de kern van emotioneel tekort op het gebied van troost/ steun en begeleiding/ coaching wat ik als stabiele factor heb gemist toen ik jong was. Ik wist dit wel op rationeel niveau, maar kwam niet verder dan boosheid. Omdat boosheid mij niet verder hielp, heb ik dit opzij gezet in de veronderstelling dat ik het een plekje had gegeven. Madre Ayahuasca nam mij mee naar deze pijnpunten en nam mij mee naar het verdriet. Ze liet mij het vastzitten voelen, liet beelden zien waarin ik dit tekort vroeger had ervaren en heelde mij vervolgens door juist die steunende en coachende moederrol in te nemen. Ze voedde mij met de kracht dat ik dit zelf kan doen voor mijn innerlijk, klein kind en liet mij dit zien vanuit allerlei perspectieven. Ze liet mij zien waar ik naartoe kan groeien als ik dit verdriet verwerk. Nu, na de ceremonie voel ik dit verdriet, en ik ben zo opgelucht dat ik dit zo kan voelen. Aan het eind vaagde zij langzaam weg, de kracht in mij achterlatend maar ook wetend dat ik misschien nog iets nodig zal hebben voor dit stuk wanneer ik het verdriet de ruimte heb gegeven. Ik heb ontzettend veel steun ervaren op vooral de voor mij moeilijke momenten. Ik voelde mij zo ontzettend vastzitten en was bang dat ik het gevoel niet zou kwijtraken. Bang dat nu ik merk welke emoties en overspoeling dit naar boven bracht, ik geen antwoord zou vinden. Voor mijn gevoel zat bijna de hele tijd iemand naast mij, dat maakte mij rustiger. De icaros die bij mijn matras werden gezongen, gaven mij warmte en liefde. Ik heb met degene die naast mij zat gesproken toen ik vast zat, de hielp mij te verwoorden waar ik bang voor was, gaf me het bloemenwater en zei tegen mij me over te geven en te vertrouwen op madre Ayahuasca, dat ze mij zal laten zien wat ik nodig heb. Dit stelde mij gerust en maakte dat ik dit kon doen en verder kwam. De hulp die ik heb gekregen is een mooie ervaring geweest in lijn met wat ik heb geleerd. De ondersteuning de volgende dag heb ik als een heel fijne nazorg ervaren.




Omar: "Ik heb een hernieuwde kracht uit de rust en liefde gekregen."


"Mijn reis startte met een liefdevolle introductie van mijn reis. Ik zag de geometrische vormen en kleuren. Al snel ging dit over in een visuele aankondiging van de route van mijn reis. Mij werd duidelijk gemaakt dat ik meegenomen zou worden naar mijn leerpunten. Ik werd voorbereid op de dualiteit van mijn wezen als lichaamsgebonden entiteit en de kracht van de grenzeloze en met het universum verbonden energetische deel van mijn wezen. op een gegeven moment reisde ik tussen de grenzen van de ruimte en mijn lichaam met de bewuste ervaring van mijn lichaam(ssensaties). Mijn eerste leerpunt was het vertrouwen in mijn lichaam en loslaten van angst. Mijn lichaam weet alles. Mij werd zichtbaar gemaakt dat mijn wezen gevuld is met eeuwen van universele kennis en dat deze beschikbaar wordt als je leert luisteren naar je lichaam. Tijdens dit deel van de reis werd ik uit mijn lichaam meegenomen en mij getoond dat ik al mijn hele leven signalen heb ontvangen van het universum die mij hebben voorbereid op deze reis en de inzichten die ik heb gekregen. Ik wist alles al maar heb nooit deze signalen naar de juiste waarde weten te waarderen of herkend. Zo heb ik bijvoorbeeld gedichten geschreven waarvan ik nu de volledige waarheid herken. Om de signalen van het universum te kunnen ontvangen moest ik ook de liefde voor mijzelf accepteren. Dit was mijn tweede leerpunt. Weten dat gemaakt ben om liefde te geven vanuit het vertrouwen dat ik alles bezit en goed genoeg ben om deze te geven. Dit was een geweldig licht en liefdevol deel van de reis waarin mij alle culturen werd getoond die deel uitmaken van mijn wezen inclusief het begrip van de waarde van (zorg) handelingen als liefdevolle ceremonie wanneer uitgevoerd met de juiste aandacht en intentie. Mijn derde leerpunt en levensdoel is luisteren zonder oordeel. Om dit te kunnen is mij een handvat gegeven in de vorm van een Japanse cochin lantern die mij door het licht in deze aan te raken terugbrengt naar mijn liefdevolle kalme, geluidloze wezen, en ontkoppeld van mijn ego en het lawaai van de miscommunicatie van de behoeften van mijn medemensen. Hierdoor "luister" ik met mijn ziel en krijg de primaire behoeften door waardoor ik het reageren kan loslaten en als baken kan dienen voor mensen die hier open voor staan. Dit deel van mijn reis was zwaar, ook vanwege de regen en de icaro's die samen met het visuele en emotionele geweld mijn levensenergie afnamen tenzij ik me overgaf waardoor ik mezelf de liefdevolle stilte gaf. Mijn vierde les was de acceptatie van hulp en de acceptatie van het op handen zijnde afscheid van mijn hondje. Tijdens dit deel van de reis heeft de liefde die ik van jullie heb mogen ontvangen mij geholpen om te accepteren dat ik mijn levensreis niet alleen maak maar dat ik, net zoals ik deel uitmaak van de reizen van anderen ook de liefde ervaar die die anderen willen delen met mij. Zolang ik me niet overgaf aan de lessen werd ik misselijk en de acceptatie van de lessen leidde tot gapen en het vervolg van de reis. Als ik een les had geaccepteerd sloot dit af met het afvoeren van de vervuiling op het toilet. Ik ben jullie nog steeds dankbaar voor jullie begeleiding en liefde. Ik hoop dat ik in staat gesteld mag worden om nog meer van mijn dankbaarheid te tonen. Ik heb een hernieuwde kracht uit de rust en liefde gekregen en de reis was een slingshot in mijn ontwikkeling die vastzat op oude improductieve overtuigingen van mijn ego. Ik weet zeker dat de waarde van delen van mijn reis zich nog aan mij moeten openbaren en dat bovenstaande maar een klein deel is van wat zich tijdens mijn reis aan mij is gegeven. aho"




Friso: "Wat een prachtige reis was dit."


'Na de prachtige ervaring die mijn eerste reis was, besefte ik al snel dat er een moment zou komen waarop ik een tweede reis zou willen maken. En nadat mijn lieve Desi ook haar eerste reis in de herfst van 2017 had gemaakt, besloten we begin 2018 dat we onze tweede reis samen zouden maken. Uiteindelijk werd het – toepasselijk genoeg – Bevrijdingsdag dat het zover was. Waar ik in de week voorafgaand aan mijn eerste reis nog niet echt iets merkte, was het dit keer duidelijk anders. Vanaf het moment dat ons dieet begon merkte ik van alles. Wisselende stemmingen en een moeilijk te duiden gevoel tijdens de eerste drie dagen werden vervangen door een gevoel van rust tijdens de laatste twee dagen ‘soepen en sappen’. Ik zag uit naar het weerzien met Robby en Daphne, die onze reis zouden gaan begeleiden, en zaterdagochtend vroeg vertrokken we vol goede moed naar Rotterdam. Netjes op tijd (ik kan het wel) kwamen we aan bij Robby en Daphne thuis, en al snel voegden onze twee medereizigers bij het gezelschap. Na een uitgebreide kennismaking vertrokken we naar de ceremonieruimte, en legde Robby uit hoe de ceremonie zou gaan verlopen. Wederom mochten we een kaart trekken, waarna we ons eerste glas mochten komen halen, gevolgd door de ons bekende chakra meditatie. Tijdens mijn eerste reis kondigde madre Ayahuasca zich tijdens de meditatie al aan, leek er dit keer niet veel te gebeuren. Waar de anderen al aan hun reis waren begonnen, lag ik te wachten tot ik iets zou voelen, maar er gebeurde niets… Enigszins ongeduldig ging ik zitten en een beetje om me heen kijken, terwijl Desi’s reis al duidelijk begonnen was. Op een gegeven moment liep ik naar Robby en Daphne met de vraag of ik al iets had moeten ervaren. Hun advies was om toch maar op mijn matras te blijven en proberen mijn verwachtingen los te laten. Verwachtingen? Ik had Daphne, en mezelf, van te voren verteld dat ik mijn reis zonder verwachtingen zou ingaan, dat ik open stond voor wat madre Ayahuasca met zou brengen, en slechts de intentie had om te leren van de inzichten die me zouden worden geboden. Maar uiteindelijk moest ik inderdaad toch bekennen dat ik weldegelijk bepaalde verwachtingen had als gevolg van mijn ervaring van vorig jaar. Na een kwartier was ik het zat en liep ik weer naar Robby om te vragen of het oké was als ik even de ruimte zou verlaten in de hoop dat ik mezelf kon resetten. Robby drukte met op het hart dat de DMT echt wel werkte en adviseerde me om toch maar te gaan liggen en proberen los te laten. Vertrouwend op zijn advies deed ik dat, en na enige tijd lukte het me zowaar om los te laten en mijn gedachten te laten gaan. Kort daarna kwamen alsnog langzaam de eerste inzichten, die al snel werden gevolgd door het tweede glas Ayahuasca. Na het tweede glas ging het snel. Ik werd misselijk en moest overgeven. ‘Zonde’ hoorde ik mezelf denken, maar direct besefte ik dat die gedachte niet nodig was, en voelde ik me diep wegzakken in mijn reis. De prachtigste visuals kwamen voorbij; regenboog kleurige spiralen die in elkaar draaide en de meest fantastische geometrische vormen toonden. Op dat moment kon ik met enige afstand van mijn ego terugkijken naar het eerste uur, en bleek Robby gelijk te hebben gehad: madre Ayahuasca had me mijn eerste les al lang gegeven, ver voordat ik het had ervaren. Ik moest – op een vriendelijke manier – om mezelf lachen dat ik zo krampachtig en veel te graag aan mijn reis had willen beginnen. Dankbaar voor dit inzicht zette ik mijn reis voort. Ik kwam een collega tegen, die keer na keer afspraken niet nakomt en zag dat nog meer druk zetten niet zou gaan werken. In plaats daarvan begreep ik nu dat hij, net als ieder ander, liefde nodig had, in plaats van iemand die hem afrekent op zijn gebrek aan resultaat. Liefde… Ik keek naar mezelf. Ik vroeg me af: als ik mezelf nou zou terugbrengen naar de kern, en mezelf met één woord moest beschrijven, wat zou dat dat zijn? Liefde! Dat was het, ik ben liefde! Ik deed mijn ogen open en keek naar Robby, en zag en voelde nog meer liefde, nog veel meer liefde. Ik hoorde dat Desi het zwaar had. Ik wilde er voor haar zijn, en liet liefde vanuit mijn rug haar kant opstromen om als eendeken om haar heen te slaan. In gedachte ging ik tegen haar aanliggen en deed mijn arm om haar heen om haar te steunen. Het leek te werken, want ze kalmeerde een beetje, waarop ik verder ging met mijn eigen reis. Plotseling zag ik het ‘alles’: één grote, oneindige bron van licht en liefde, waaruit tentakels staken, voor ieder levend wezen een. Ik keek omhoog en zag een lange, donkere schacht met zeven niveaus van bewustzijn, waarbij het hoogste niveau samensmolt met het alles. Ik probeerde mezelf van het eerste niveau, waarin mijn bewustzijn volledig in mijn lichaam zat, naar het tweede te verplaatsen, waardoor ik op kleine afstand naar mezelf kon kijken. En weer terug naar het eerste, en weer naar het tweede. Zo was ik een beetje met mijn bewustzijn aan het spelen toen ik opeens Daphne icaro’s hoorde zingen. Dat wilde ik graag heel bewust en van dichtbij meemaken, dus besloot ik af te dalen naar het eerste niveau om haar zo goed mogelijk te kunnen horen. Ik genoot van iedere klank, en was onmetelijk dankbaar dat ze op een gegeven moment naast me zat en speciaal voor mij aan het zingen was. Onbeschrijflijk mooi, ik kon er geen genoeg van krijgen, en genoot met volle teugen. Nadat ze voor iedereen had gezongen, besloot ik nog driekwart glas te nemen. Opnieuw ging ik liggen wachten tot het derde glas binnen zou komen, maar er gebeurde… niets. Al snel moest ik denken aan mijn eerste les, moest weer om mezelf lachen, en liet het los. Waarna mijn reis in volle vaart verder ging. Ik werd overweldigd door gevoelens van dankbaarheid en liefde, lag te huilen van geluk, en spreidde mijn armen om mijn overvloed aan liefde te delen met de wereld. Wat een zeldzaam mooie ervaring. Een nieuw inzicht kwam tot mij. Toen ik mijn kaart mocht trekken aan het begin van de ceremonie, had Robby me gezegd dat ik het beste mijn linker hand (en dus rechter hersenhelft) kon gebruiken, omdat dat mijn gevoelskant is. Ik besefte dat ik gewend ben op basis van mijn ratio te beslissen, en dat mijn rechter hersenhelft toch wel een ondergeschoven kindje is. Dat ik er goed aan zou doen om mijn gevoelskant vaker te laten spreken, om meer in balans te komen, en heb daar nog een tijd lang over nagedacht. Met pieken en dalen zette mijn reis zich voort. Ergens deed zich nog een bijzonder en zeer noemenswaardig moment voor: Spirit Bird van Xavier Rudd speelde (geloof ik). Het was opzwepende muziek, te meer omdat Robby aan het meetrommelen was, en het reisgezelschap ging er helemaal in op. Er bouwde zich een geweldige energie op in de ruimte, gevolgd door een grote ontlading aan het eind. Wooow! Toen madre Ayahuasca me langzaam begon los te laten, bood Daphne Desi en mij aan om even tegen elkaar te gaan liggen en samen ‘uit te reizen’. Heerlijk om mijn engel tegen me aan te voelen :) Robby en Daphne gingen naar beneden om fruit voor ons klaar te maken, en al snel begon het napraten. We wisselden onze ervaringen uit, de inzichten die ons ten deel waren gevallen, en de soms zware momenten die we hadden doorgemaakt. Vol respect vertrouwden we elkaar onze ervaringen toe. Wat een ontzettend fijne groep is dit gebleken, waarin ook nog eens twee zusjes werden herenigd! Toen Robby en Daphne zich weer bij ons hadden gevoegd ging het delen volop verder, en mochten we ook onze kaarten voorlezen. Op mijn kaart – Wijsheid - Geestespad van het Oosten – stond: universele wet, leren delen. Ik herkende het niet van mijn reis, tot Robby de verklaring voorlas, die onder ander luidde: “Open je hart voor de ouderen in jouw maatschappij. Bied ze je liefde aan en medeleven, en welke hulp dan ook die ze misschien nodig hebben.” Ik moest gelijk aan mijn collega denken, en begreep wat me te wachten stond. En “Breng de schalen van spirituele rechtvaardigheid in evenwicht door jouw gave van wijsheid met anderen te delen wanneer het juiste moment zich voordoet.” Ik wijs? Mijn ego (ha, hij zit er nog) voelde zich enorm gestreeld. Ik kan het niet genoeg zeggen: wat een prachtige reis was dit, met wederom een grote hoeveelheid aan waardevolle inzichten, waarvan universele liefde en dankbaarheid wel de meest voorname waren. Meer dan na mijn eerste reis heb ik nu ook het idee dat ik weet hoe ik mijn lessen kan toepassen in mijn dagelijks bestaan, iets waar ik inmiddels vol goede moed aan begonnen ben. Mijn liefde en dankbaarheid gaan uiteraard ook uit naar mijn medereizigers, voor het respect en de fijne energie tijdens en na de ceremonie, en in het bijzonder naar Daphne en Robby voor de veiligheid en hun onafgebroken zorg en aandacht. Liefde en dankbaarheid, voor de rest schieten woorden te kort…"




Daan Beens: "Mijn reis is meer dan ik ervan te voren over durfde hopen."


"Mijn reis is meer dan ik ervan te voren over durfde hopen. Vanaf het moment dat ik besloten had om de reis te maken, veranderde er al iets bij mij. Ik ben er een maand voorafgaand steeds bewuster mee bezig geweest en ik heb de dieet voorschriften zorgvuldig nageleefd. Dit heeft mij erg geholpen om me uiteindelijk te kunnen overgeven aan de ayahuasca en me niet te verzetten. Ik kan het iedereen aanraden om de voorbereiding zo serieus te nemen voor jezelf. De reis zelf was prachtig en heeft mij zo'n helder zicht gegeven op mijzelf, anderen en de wereld dat dit op sommige momenten overweldigend en erg emotioneel was. Het onvoorwaardelijk kunnen accepteren van mijzelf en alles dat er in mij afspeelt, heeft werkelijk mijn ogen geopend. De begeleiding door Daphne en Henk waren hierbij perfect. Door het vertrouwen en de rust die ze uitstraalden, kreeg ik ook meer vertrouwen in het aankunnen van wat mij te wachten stond voorafgaand aan mijn reis. Tijdens de reis hebben ze op geen enkel moment mijn proces willen beïnvloeden en zijn ze zeer sensitief geweest op momenten dat ik toch even iets nodig had. Het is nu anderhalve week verder en het voelt alsof er een onuitputtelijke bron van kennis is opengegaan die ik nu in de praktijk mag gaan brengen waarbij de basis voor mij is onvoorwaardelijke liefde en acceptatie van mijzelf. Dit stelt mij in staat om veel meer te kunnen geven en lief te hebben. En het voelt pas als het begin. Het is een van de mooiste dingen die ik mezelf gegeven heb. De muziek was prachtig en versterkte en ondersteunde de ervaring en gevoelens tijdens mijn reis. De gezongen icaros door Daphne kwamen recht bij mij binnen. Zo mooi zuiver en kwetsbaar gezongen. Dank voor alles. Ik ga de liefde doorgeven!"




Anoniem (man) participant 10 day Noya Rao Dieta


"Ik heb gevoeld hoe moeilijk ik het mezelf maakte. Ik was constant mezelf aan het pushen, over mezelf aan het oordelen, mezelf aan het vergelijken met anderen. Er was weinig vertrouwen in mezelf. Hierdoor reageerde ik vaak met mijn ego. De planten hebben dit de eerste dagen ook duidelijk gespiegeld. Ik heb weer geleerd om op mijzelf te bouwen en de antwoorden in mijzelf te zoeken. Ook heb ik geleerd om de observer te zijn. Ik identificeer mezelf niet meer met de stemmen in mijn hoofd. Ik kan mezelf echt weer in de ogen aankijken en zeggen dat ik trots op mezelf ben en dat ik van mezelf hou. Vroeger wou ik mensen altijd overtuigen van mijn overtuigingen. Ik kan nu gewoon mezelf zijn zonder goedkeuringen te zoeken. Ik kan mezelf kwetsbaar opstellen zonder me te schamen. Vulnerability is my greatest strength. I really feel liberated. Ik voel me ook echt dankbaar voor alle vriendschappen die ik heb opgebouwd met de begeleiders en met de andere reizigers. De communicatie met Noya Rao is awesome. Zij geeft me zoveel kracht door de liefde die ze me geeft en geeft me zulke goede adviezen. Very thankful. Ook ben ik dankbaar dat ik mag werken met de planten. I’m walking the walk and i’m enjoying it. I love you all so much.❤️ Jullie hebben allemaal echt een plekje in me hart. Thanks for everything. Dit was echt een life changer voor me. Ik ben lang op zoek geweest naar dit gevoel wat ik nu voel en ik heb het nu gewoon. I’m just very thankfull❤️❤️❤️"




Linda W. particpant 10 day Noya Rao dieta


"Overgave - that's what's it all about. Dat begon bij mij al bij reis 1 en eindigde ook eigenlijk bij de laatste reis, als het gaat om de overgave van mijn ego / persoonlijkheid aan het grotere geheel, het universum, het leven, de liefde. Dat ik alles met liefde mag ontvangen en waarnemen. Dat is mijn essentie en dus ook mijn waarheid. Vertrouwen op mijn innerlijke stem, mijn liefde en waarheid die in mij leeft. En ook al is vanuit mijn innerlijk kind / ego de stem af en toe twijfelachtend of beschermend, dat doet het uit liefde. De versmelting met het ego was een groots geschenk de laatste reis. Ik merk een diep verlangen om mezelf meer en meer te laten zien en in mijzelf te geloven en te gaan staan voor wie ik ben. In licht en liefde. Er is een diep vertrouwen ontstaan dat het licht en de liefde van het leven en Nao Rayo diep in mij verankerd is. Ik ben intens dankbaar voor jullie begeleiding, liefde, aandacht en kennis tijdens de Dieta. Wat was het fijn om jullie op sommige momenten dichtbij mij te hebben in de ceremonies en mij in licht en liefde te ondersteunen. Ik heb voor de Dieta een aantal Ayahuasca ceremonies mogen meemaken, maar de Dieta en jullie begeleiding heeft echt alles overtroffen. Zoveel puurheid, liefde en licht. Nog nooit zo intens ervaren. Jullie zijn een fantastisch team en mocht ik weer de behoefte voelen om te gaan reizen, weet ik zeker dat ik dat bij jullie dat ga doen. Heel veel dank voor alles!!! XXX"




Anoniem (vrouw) participant 10 day Noya Rao dieta


"De planten hebben mij steeds dieper naar de kern gebracht. Ze spiegelden in het begin vooral mijn onrust, koppelden dit aan een ‘boos kind modus’, boos dat niet naar haar behoeften wordt geluisterd. Ze spiegelden mijn gerichtheid op anderen, een vorm van coping om maar niet bij mijn eigen onrust stil te hoeven staan. Ze sneden letterlijk mijn energieën door na de eerste ceremonie, het lukte mij niet meer aandacht aan anderen te schenken. Focus bij mijzelf. In de daaropvolgende ceremonies werd duidelijk dat deze kant van mij onrustig was vanwege een diepgeworteld patroon van veeleisendheid en straffendheid. Ongeduldig zijn met mezelf, streng, bij een fout haast meedogenloos. Ze spiegelden mijn schaamte die ik hierdoor kon voelen, vergrootten dit gevoel uit. De kern, verdriet om het niet hebben van onvoorwaardelijke zelfliefde en gemiste mogelijkheden om mezelf te ontwikkelen, omdat ik mij verloor in deze patronen en mijn coping. De planten lieten mij zien hoe ik van mijzelf kan houden, onvoorwaardelijk, ook als ik iets fout heb gedaan, hoe ik mezelf dan niet naar beneden hoef te halen. Ze lieten mij zien dat ik voor nu even geen doelen hoef te stellen, maar dingen mag gaan proberen, fouten mag maken, mag gaan leren wat het betekent om van mijzelf te houden. Het vullen van mijn eigen kopje zelfliefde, dan pas mag ik deze liefde gaan verspreiden. Nu, tijdens de integratie, merk ik dat mijn patronen op veel momenten naar voren komen. Het is gelaagd, ongeduldig naar mezelf zijn omdat ik ongeduldig naar mijzelf ben. Maar ik heb ze door, ik voel ze nu daar waar ik eerst enkel ruimte had voor de onrust. Ik sta bij ze stil en ze mogen er zijn, ik hoef ze niet voor waar aan te nemen. En dat verlicht, dat zie ik als de eerste daden van zelfliefde. Ik ben dingen aan het proberen, ontdekken en voel mijn liefde geleidelijk groeien, met ups en downs. Ik voel dat ik meer liefde aan de mensen om mij heen kan geven, niet vanuit mijn op anderen gerichte coping, maar vanuit de steeds grotere voorraad liefde die in mij groeit. Lieve allemaal, dit was een ontzettend bijzondere ervaring. Ik zal het niet vergeten en draag het in mijn hart, voel het licht als ik terugdenk aan de dieta, de groep en aan jullie. Jullie zijn zulke bijzondere, mooie personen. Jullie zijn het licht. Ik heb veel steun van jullie ontvangen tijdens de dieta en erna. Bedankt voor alles. Liefs"